الاتوبيس زحمه ومش لاقى مكان اقعد فيه تشبست بالحديده المعلقه فى السقف ووقفت بجوارى سيده واضح عليها الانوثه المتفجره الزحمه تزداد وتزداد والاجساد بدات تلتصق ببعضها شيئا فشيئا وتنشا معها ثقافه الزحمه والقتال من اجل الحصول على مقعد للجلوس عليه المهم نجحت اخيرا فى الحصول على مقعد من بين انياب الاسد واستطاعت السيده الجميله ان تجلس بجوارى ايضا فاخرجت جريده الدستور لاتصفح ما بها من عنواين التى لا يكون بها خبر على الاطلاق يفتح النفس كلها اخبار مأسويه ومع ذلك باشتريها السيده التى بجوارى اخرجت من شنطتها علبه سجاير وقالت بكل رقه ونعومه ممكن اولع السجاره دى لو سمحت اذا كان الدخان مش هايضرك فنظرت لها وقلت غريبه فقالت ايه هو اللى غريبه فقلت وحده بحلاوتك وشيكتك بدخن سيجاره ياخساره

انته اول مره تشوف ست بتدخن فقلت لها بصراحه انا اخر ست شوفتها بتدخن عمتى بس هى دلوقتى اتجهت للشيشه كبرت على السجاير وهى واضعه الشيشه فى قلب الصندوق بتاع التلفزوين اول ما تيجى تسمع المسلسل تشغل التلفزيون والشيشه مع بعض تسحب خرطوم الشيشه ومعاه سلك التلفزيون فضحكت السيده الجميله ضحكه لفتت انتباه ركاب الاتوبيس

فسالتنى انت رايح مصر تعمل ايه ؟ انا باذهب الى مصر فى عمل خاص بيه هناك وبارجع على طول فى نفس اليوم - وحضرتك رايحه مصر ليه فسكتت ولم تتكلم فقلت هل ليكى قرايب هناك ؟ فقالت لا طيب هل ليكى اصدقاء فقالت لا طيب انتى رايحه فى شغل فقالت لاء فقلت — فشعرت بالياس طيب امال حضرتك رايحه مصر ليه ؟ فنظرت الى وقالت عايز تعرف بجد انا رايحه مصر عشان اصيع

معقوله انتى غريبه قوى وبتعملى حجات غريبه ومجنونه فتنهدت تنهيده تنم على حزن عميق بداخلها وقالت انا حياتى كلها غربه حتى جسدى اللى انا عيشه فيه ده عايشه فيه وانا غريبه

ووصل الاتوبيس الى موقف عبود ونزلت وحاولت ان اتجهالها لكن نادتنى وقالت انت رايح فين فقلت لها انا رايح الزيتون طيب حضرتك فيه مانع انى اجى معاك فقلت لها متهربا انا رايح اشترى بضاعه وشغل فقالت وايه المانع انا ممكن اساعدك واشيل معاك كمان

انا خفت من تلك السيده ممكن تكون حراميه او نصابه واقع فى شيركها خاصه انها تتمتع ببعض من جمال الانوثه الفاتن المهم بعد فتره غير طويله من التفكير قررت انى اخدها معى وركبنا مترو الانفاق ونزلت حدايق الزيتون واشتريت بضاعتى فى اقل من عشر دقائق فنظرت الى باستغراب ايه هى دى كل بضاعتك وتبسمت ابتسامه كادت ان تقتلنى

وجلسنا على كافى شوب فى شارع نصوح وظلت تتحدث عن تاريخها الاسود مع الحياه والدنيا وان كل قرايبها ظلموها وطردوها  ومش اهلها كمان المجتمع نفسوا لفظها ونفسها تسافر اى بلد اوربيه حتى تاخذ حريتها لانها تشعر انها جاءت فى مكان غلط فى هذه الحياه الدنيا لانها غريبه وحيده ومطروده

فسالتها ليه اهلك طردوكى وليه المجتمع يلفظك ومش عايزك خاصه انك انسانه جميله وشيك واى راجل يتمناكى ؟

فقالت انا غير اى انثى انا سجينه عشان كده عايزه اسافر واخرج واتفسح وانطلق من السجن اللى انا فيه ياعمر انا معملتش حاجه فى المجتمع انا اتعمل فيه اللى ما يخطرش على بالك

طيب انتى ليه عايزه يائسه وعايزه تسافرى وتسيبى مصر ؟ اولا لانى حبيسه ولان مصر دوله مسلمه وانا عايزه اسافر اوربا عشان هناك حريه وبيتيح المجتمع هناك زواج المثليات

عندما قالت مثليات نظرت لها باشمئزاز فشعرت بتغير فى ملامح وجهى فقالت شوفت اهو انته اتغيرت وتعبيرات وجهك اتغيرت اول ما عرفت انى مثليه عشان كده انا بفكر فى الانتحار كل ليله وكل ثانيه لانى سجينه داخل جسدى انا اسمى صلاح مش سهام

———————————————————————————————-

السوال ما موقف الدين فى مثل هذه الحاله ؟ وهل يمكن علاجها ؟ هل يمكن امثال صلاح الزواج وان يمارس حياته الطبعيه ؟ ومدام مصر دوله مدنيه لماذا لا يشرع قانون يبيح بزواج المثليات ؟

عمر الشرقاوى